Enerzijds weerlegt deze studie de Iowa Women's Health Study; die vond een positief verband tussen het gebruik van multivitaminen en sterfte. De Iowa studie was een bevolkingsstudie waaruit weinig conclusies getrokken kon worden.

Anderzijds is deze nieuwe analyse even weinigzeggend. De gemiddelde deelnemer was namelijk 62 jaar en nam gedurende 3,5 jaar een bepaald supplement. Veel effect hoeven we dan niet te verwachten. De term 'multivitamine-mineraal' is overdreven: de grootste studies hebben zich beperkt tot vitamine C, vitamine E (vaak synthetisch) en bètacaroteen (soms relatief hoog gedoseerd). Van de studies gedaan met meer dan 1000 personen gebruikte twee studies ook selenium, één studie maakte ook gebruik van zink, en in amper één studie was er sprake van een echte multivitamine-mineralenpreparaat (31 stoffen). Die laatste studie toonde overigens wel een beschermend effect op kanker (Gaziano et al. 2012).

Ondertussen weten we dat het begrip 'antioxidant' niet herleid kan worden naar enkele stoffen zoals vitamine C, vitamine E of bètacaroteen, want dat is de onderzoekers van die studies doen. De vitamine E gebruikt in supplementen is vaak niet de vitamine E die we terugvinden in natuurlijke voeding. Bètacaroteen is maar één van de vele carotenoïden, dus waarom zouden enkel die innemen in relatief hoge dosis?

Het is jammer dat studies van die omvang op zo'n ondoordachte manier opgezet zijn. Heel recent verscheen er een studie waarbij hef effect van het mediterraan dieet gemeten werd op hart- en vaatziekte (Estruch et al. 2012). Een reductie van 30 % werd vastgesteld!