Alle patiënten hadden de diagnose van PMS toegekend gekregen volgens de DMS-IV-richtlijnen. Curcumine had een impact op de lichamelijke (stijve spieren, pijn ...), gedragsmatige (vermoeidheid, slapeloosheid ...) en psychologische (droefheid, angst ...) ongemakken van PMS. Volgens de onderzoekers is curcumine daardoor een betere optie dan geneesmiddelen, welke vanwege de bijwerkingen hier niet raadzaam zijn.

De Iraanse auteurs halen de interacties tussen curcumine en neurotransmitters aan als verklaring voor de resultaten. Volgens dierexperimenten beïnvloedt curcumine de niveaus van dopamine, norepinefrine en serotonine. De laatste jaren zijn inderdaad een aantal klinische studies bij patiënten met depressie gedaan, echter met zowel gunstige als ongunstige resultaten.

Deze onderzoeksgroep had bij wijze van vervolgstudie het niveau van brain-derived neurotrophic factor gemeten bij de vrouwen. Die lag beduidend hoger in de curcuminegroep. Schommelingen in BDNF worden opgemerkt tijdens de luteale fase bij vrouwen en gelden als mogelijke oorzaak van PMS.

Curcumine staat ook al lang bekend als een COX2-remmer en heeft dus een werking vergelijkbaar met niet-steroïdale ontstekingsremmers (NSAID's).

De relatief lage dosis van 200 mg curcumine per dag valt op, omdat curcumine een lage opneembaarheid heeft en gemakkelijk gedoseerd kan worden in de ordegrootte van grammen.