Het Fred Hutchinson Cancer Research Center vergeleek het effect van een voedingspatroon met lage glycemische lading (GL) met dat van een experimenteel hoog-GL-dieet. In een cross-overopzet noteerden de onderzoekers een daling van hs-CRP en een stijging van adiponectine. De verschillen waren substantieel en de opzet van de studie (gelijk aantal calorieën in beide groepen) zat goed in elkaar, zodat de effecten met enige waarschijnlijkheid toegeschreven konden worden aan het dieet.

C-reactief proteïne (CRP) is een ontstekingsmerker. Ontstekingen vormen een belangrijke bijdrage in de complicaties van obesitas, waartoe ook diabetes, kanker en hart- en vaatziekten behoren. CRP is ook een merker van lagegraadontstekingen.

Hoewel adiponectine geproduceerd wordt door vetweefsel, dalen de concentraties als gevolg van zwaarlijvigheid. Adiponectine schijnt te beschermen tegen diabetes, arteriosclerose, ontstekingen en bepaalde vormen van kanker. Andere studies had reeds aangegeven dat het volgen van een mediterraan dieet, en/of het consumeren van vollegraanproducten, geassocieerd is met hogere adiponectineniveaus.^2,3

De glycemische index/lading toont zich nog op andere vlakken gunstig. GI en GL zijn geassocieerd met chronische oxidatieve stress, zo toonde een observationele studie uit 2006.⁴ Het verschil in oxidatieve stress kon in de die studie echter niet enkel toegeschreven worden aan GI/GL, omdat een voedingspatroon met lage glycemische index vermoedelijk nog op andere vlakken gezonder is, zoals een hoger gehalte aan nutriënten en antioxidanten.

Tot slot is GI geassocieerd geweest met een plasminogeenactivatorinhibitor-1, wat doet vermoeden dat een lage GI beschermt tegen trombose.⁵