Gekeken werd naar een variant van het PNPLA3-gen, patatin-like phospholipase 3. Dragers van dit variant gaan sneller vet in de lever opslaan, vooral wanneer ze veel koolhydraat (suiker) eten. Ze zouden ook sneller van hun levervet afraken door aanpassing van hun voeding. Echter, een nutrigenetisch effect van PNPLA3 werd in dit onderzoek niet opgemerkt.

Beide voedingsregimes lieten markers voor leververvetting dalen: de CAP-waarde (FibroScan) van omstreeks 310 naar 265 db/m en de LSM (leverstijfheid) van 6,1-6,7 naar 5,2-5,5 kPa. Ook leverenzym, lipidewaarden en insuline-index evolueerden in gunstige zin. De korte termijn van twaalf weken was een beperking.

De verwachting was overigens dat mediterrane voeding doeltreffender zou zijn, maar de meeste studies die dat in het verleden leken aan te tonen, waren kleinschalig. De afwezigheid van een verschil tussen 'mediterraan' en 'vetarm' wijten de onderzoekers aan de te kleine verschillen tussen de opgelegde voedingsrichtlijnen. In feite beperkten die zich vooral tot een verschil in gehalte aan macronutriënten. In beide groepen was er de aanbeveling om eenvoudige suikers zo veel mogelijk te bannen en zal calorierestrictie toch de belangrijkste drijfveer van het effect geweest zijn.