Dit is een grof gemiddelde, want de berekeningen bevatten analyses van diverse gewassen uit diverse streken. Welke gezondheidswinst we hiermee boeken, is nog maar de vraag. De berichtgeving rond industriële neurotoxische stoffen, waaronder bepaalde pesticiden, wordt steeds grimmiger. Kinderen die biologisch eten, hebben minder pesticiden in hun urine, dat hebben twee studies intussen gemeld.

In de voedzaamheid van biologische voeding kunnen we geen duidelijke lijn zien. Polyfenolen hebben unieke gezondheidseigenschappen, dus alleen daarom al kan biologische teelt relevant zijn voor onze gezondheid. Maar voor vitaminen en mineralen is de situatie minder rechtlijnig.

Dat teeltwijze invloed heeft op de plant, hoeft geen betoog. De genexpressie van gewassen die kunstmest krijgen, volgt een ander patroon dan gewassen die biologische mest krijgen. De onderzoekers denken dat verschillen in voedzaamheid vooral te maken hebben met bemesting. Wanneer gewassen meer stikstof krijgen, bv. uit kunstmeststoffen, dan gaan ze meer proteïne en nitraat, en minder polyfenolen produceren. Bemesting lijkt belangrijker dan de manier van gewasbescherming.

Het lager gehalte aan proteïne klinkt nadelig, maar studies wijzen erop dat een lagere proteïne-inname garant staat voor een langer leven. Over nitraten zullen we het even niet hebben: die kunnen enerzijds kankerverwekkend (vorming van nitrosaminen) zijn, anderzijds hebben ze nuttige eigenschappen voor het bloedvatenstelsel.

Maar mensen kiezen voor biologisch ook omwille van ethische redenen. Biologische landbouw zoekt een duurzame landbouw te zijn: milieuvriendelijk, diervriendelijk en arbeidersvriendelijk (bv. fair trade). Kleinschaligheid, diversiteit en lokale voedselproductie worden hoog in het vaandel gehouden, al is daar in de biolandbouw ook nog veel werk aan.