De jager-verzamelaar die zo'n 7000 jaar geleden op deze planeet leefde, had sterke botten, veel sterker dan de moderne mens. Zelfs de primitieve landbouwer, die 1000 jaar later op dezelfde plek vertoefde, had beduidend lichtere botten. Toen al was het gemiddelde verlies aan botmassa vergelijkbaar met wat iemand aan botmassa verliest na drie maanden gewichtsloos in de ruimte geleefd te hebben.
Het verlies van botmassa wijten de onderzoekers volledig toe aan de daling van lichaamsbeweging. Landbouw was een eerste stap naar een meer 'zittende leefstijl' (sedentarisme), als we vergelijken met de inspanningen die een jager-verzamelaar allemaal moest doen om aan eten te geraken. Landbouw veroorzaakte bovendien op andere vlakken een daling in de menselijke gezondheid, vanwege het eenzijdigere voedingspatroon.
Vandaag bewegen mensen minder dan ooit tevoren. Zelfs de meest sportieve mensen van deze maatschappij komen niet aan het niveau van de jager-verzamelaar. Beweging op jonge leeftijd, en vooral het belasten van de botten zorgen voor een hoge piekbotmassa, waardoor je zelfs op hogere leeftijd weinig last zult hebben van botbreuken. We zijn niet gemaakt om in auto's te zitten of om in kantoren te werken. Onze botten worden niet meer geprikkeld. Heupfracturen op hogere leeftijd zijn immers te voorkomen, als je maar voldoende botmassa opbouwt op jonge leeftijd.
Referenties
Timothy M. Ryan and Colin N. Shaw. Gracility of the modern Homo sapiens skeleton is the result of decreased biomechanical loading. PNAS, December 22, 2014 DOI: 10.1073/pnas.1418646112
Nieuwsbriefartikel
Rubriek
Onderzoek
Auteur
Editienummer
