JB Mason, CS Benn en HPS Sachdev vinden dat het programma zijn werk heeft gedaan. In de jaren tachtig kon vitamine A sterfte voorkomen vanwege diarree en de mazelen, maar vandaag de dag zijn die problemen beter onder controle. Een meta-analyse toont wel dat vitamine A kindersterfte voorkomt, maar dat komt omdat 80 % van alle studies voor het jaar 2000 plaatsvond.

Bovendien is een hoge dosis vitamine A niet ideaal en lijkt dit sommige groepen van kinderen schade toe te brengen, bijvoorbeeld meisjes die het DTP-vaccin kregen. Ze verwijzen ook naar studies die suggereren dat de huidige strategie het voorkomen van vitamine A-tekort niet vermindert.

Hun conclusie is dat de strategie van universele toebedeling van hooggedoseerd vitamine A duur, inefficiënt en mogelijk schadelijk is. Ze pleiten voor andere benaderingen om vitamine A-tekorten gerichter op te lossen.

Keith P West, Amanda C. Palmer en Alfred Sommer gaan daarmee niet akkoord. Volgens hen is het programma een van de meest succesvolle interventies op globaal niveau geweest, die miljoenen levens heeft gered. Ze verwijzen naar een meta-analyse van 2017 die nog steeds vitamine A-suppletie aanbeveelt.

Stopzetting van vitamine A-suppletie mag enkel gebeuren wanneer het voorkomen van vitamine A-tekort gereduceerd is tot minder dan 5 %. Ze geven wel toe dat rentinolniveau in het bloed de effecten van suppletie niet goed weergeven, maar het bepaalt wel of een kind vitamine A al dan niet nodig heeft. Het programma kan enkel stopgezet worden wanneer daarvoor stevig bewijs is, besluiten ze.