Veel conclusies durfden de onderzoekers niet te trekken uit deze resultaten, maar ze kwamen wel tot interessante bevindingen. Zo was er een sterker effect meetbaar:

• bij dosissen lager dan 500 mg vitamine C (in vergelijking met dosissen van 500 mg of meer).
• wanneer deelnemers naast vitamine C nog andere nutriënten innamen.
• bij deelnemers met lagere vitamine C-waarden in het bloed.
• bij inname gedurende meer dan acht weken.
• bij mensen met hypertensie.
• bij mensen die geen bloeddrukmedicatie namen (hoewel het verschil niet groot was).
• in grootschaliger studies.

De algemene conclusie van de overzichtsstudie was dat meer onderzoek nodig is vooraleer vitamine C systematisch aanbevolen kan worden om bloeddruk te verlagen.

Vitamine C verhoogt tetrahydrobiopterine in de cel, een cofactor voor de aanmaak van stikstofmonoxide. Stikstofoxide is een signaalstof die de bloedvaten doet verwijden, wat de bloeddruk doet dalen. Vitamine C verbetert ook de toestand van de binnenwand van de bloedvaten, zowel van de brachiale als van de hartkransslagaders.

Tekort aan vitamine C komt verrassend vaak voor, tot bijna 30 % in sommige bevolkingsgroepen. De ADH ligt op 70 mg, maar volgens sommige voedingswetenschappers is dat te weinig. Celprocessen die van vitamine C afhankelijk zijn, zijn pas verzadigd met vitamine C bij een inname van 200 à 300 mg per dag. Natuurvolkeren zouden een inname hebben gekend van 500 mg tot 1000 mg vitamine C. Gemiddeld neemt een Nederlander 73 - 96 mg per dag in.