In de studie werd gekeken naar het effect op zowel de prijzen als de verkopen van zoete dranken sinds de invoering van de taks. Bij de dranken kon het gaan om suiker of kunstmatige zoetstoffen. Gekeken werd ook naar het netto-effect op de consumptie, er rekening mee houdend dat inwoners van Philadelphia konden uitwijken naar elders in de omgeving om de heffing te ontlopen.

De gegevens werden gebruikt van 291 zaken, zoals supermarkten. De drankprijzen in de beide steden stegen, maar zoals verwacht méér in Philadelphia waar de taks (deels) werd doorberekend aan de consumenten. Het verschil in het volume verkochte dranken was heel groot. In Baltimore nam dat met 2,3% af, maar in Philadelphia was dat 51%. Door de gestegen verkoop in omliggende gemeenten was de netto afname er 38%.

Er is veel weerstand tegen invoering van een suikertaks. Het zou lagere inkomensgroepen onevenredig treffen en ook het bedrijfsleven staat niet te springen. Consumenten vinden het niet altijd fijn als de overheid zich (financieel) bemoeit met hun persoonlijke voedingskeuzes. Omdat diezelfde overheid door de taks de inkomsten ziet stijgen, kwam de wet er in Philadelphia pas door na de uitdrukkelijke belofte van burgemeester Jim Kenney dat de opbrengst zou gaan naar kinderdagverblijven, scholen en recreatiecentra. Voor de gezondheid telde het uiteindelijk behaalde resultaat, in een stad waar ruim tweederde van de volwassenen overgewicht heeft.