Volgens de artsen krijgen de tieners zo meer autonomie over het slikken van hun medicijnen. En de artsen zelf beter inzicht in het slikgedrag van de patiënt. De arts krijgt een melding als de patiënt zijn medicatie te lang niet heeft ingenomen. Bijzondere is ook dat de tiener één of meerdere naasten kan uitkiezen, die gemachtigd zijn om mee te kijken. Wanneer zij een signaal krijgen dat de medicatie niet is ingenomen, kan die persoon, ouder, vriend, vriendin of wie dan ook, contact opnemen met de tiener en indien nodig net dat steuntje in de rug geven bij het volhouden van de therapie.

Therapietrouw is belangrijk bij veel ziekten, maar zeker na een besmetting met hiv. Als hiv-medicatie niet regelmatig wordt geslikt, bestaat de kans dat het virus in het lichaam resistent wordt tegen de medicijnen. Dat kan op de langere termijn voor minder mogelijkheden zorgen voor een adequate hiv-behandeling. Bij kinderen is therapietrouw moeilijk, vooral in de periode dat ze zelfstandigheid ontwikkelen. Eerst staan ouders ze bij, maar later moeten ze het zelf doen, wat vaak met vallen en opstaan gaat. Veel jongeren verzetten zich in die leeftijd tegen alles en iedereen, en soms ook tegen het slikken van pillen.

De artsen hopen dat de therapietrouw door het gebruik van het horloge verbetert. Vooral slordige jongeren die hun pillen vergeten, of even minder gemotiveerde jongeren kunnen baat hebben bij een herinnering. Maar wanneer een opstandige ongemotiveerde tiener zijn medicatie niet slikt, maar wel op zijn horloge aangeeft de medicatie te hebben ingenomen, dan is daar niet veel aan te doen.