In het onderzoek werden de gegevens van het New York City geboortecohort gebruikt waarin moeders en hun kinderen jaren werden gevolgd. Tijdens hun zwangerschap werden toekomstige moeders in het derde trimester getest op aanwezigheid van BPA (369 urinemonsters). Vervolgens werd bij hun kinderen op drie-, vijf- en zevenjarige leeftijd lengte, gewicht, tailleomvang en vetmassa gemeten. De onderzoekers vonden een lineair verband tussen prenatale blootstelling aan BPA en de hoeveelheid vet bij de kinderen. Hoe meer BPA in de urine van de zwangere moeder werd aangetroffen, des te meer lichaamsvet hun kinderen hadden op zevenjarige leeftijd.

De wetenschappers zijn van mening dat hun resultaten meer hout snijden dan de uitkomsten van soortgelijke onderzoeken, omdat zij niet alleen lengte en gewicht (BMI), maar ook de tailleomvang hebben gemeten. Het onderzoek draagt daarom bij aan het bewijs dat BPA een belangrijke factor is in de obesitas-epidemie, een conclusie die is overgenomen door het National Institute of Environmental Health Sciences in Amerika. Deze instantie raadt al langere tijd af om blikken en pakken te gebruiken die met plastic zijn bekleed, in het bijzonder voor warme en vloeibare voedingsmiddelen. Eerder onderzoek heeft ook aangetoond dat blootstelling aan BPA is geassocieerd met verstoringen in de hormoonhuishouding, waardoor bijvoorbeeld astma, ADHD, diabetes of hartproblemen kunnen ontstaan.