De richtlijnen voor cholesterol stammen overigens uit de jaren zestig, toen wetenschappers dieren cholesterol te eten gaven. De jaren stilletjes als we het over voedingsleer hebben. Europeanen hebben gelukkig nooit een richtlijn voor cholesterol opgesteld; wel op verzadigde vetten en soms op transvetten.

De vermeende link tussen cholesterol uit de voeding en het risico op hart- en vaatziekten (hvz) is zeer twijfelachtig. Epidemiologische studies van de afgelopen twintig jaar tonen geen relatie tussen voedingcholesterol en hvz bij gezonde personen. Bij diabetes bestaat hier en daar wel een schijn van een verhoogd risico.

Bovendien bestaat er ook geen sterke link tussen het voedingcholesterol en het cholesterolniveau in het bloed. Het cholesterolniveau stijgt wel, maar de LDL/HDL-verhouding blijft ongewijzigd. Dus zelfs door zich te baseren op de klassieke bloedvatenmerkers is er niets aan de hand! In een studie zorgde één ei per dag zelfs voor een HDL-stijging, terwijl de LDL ongewijzigd bleef. Cholesterol uit eieren zorgt ook voor grotere LDL-partikels, en ook dat is vanuit cardiovasculaire standpunt gunstig! Merk wel op dat de meeste studies met eieren gedaan zijn, in feite mogen we ze niet veralgemenen naar andere cholesterolbronnen (zoals vlees en boter). De belangrijkste boodschap is dus: regelmatig een eitje mag! Eén ei per dag is zelfs niet overdreven – liefst van gezond gevoederde en diervriendelijk gekweekte kippen bekomen –, inclusief de bijna 200 mg cholesterol die een ei bevat.

Enkel voor diabetici blijft nog de vraag of minder diëtaire cholesterol aanbevolen is. Vermoedelijk wordt de invloed ervan nietig wanneer gezonde voedingsgewoonten aangehouden worden.

De cardiovasculaire rol van cholesterol in het bloed – en het nut van statines –, dat is een ander verhaal. LDL-cholesterol is in feite niet de sterke hvz-merker zoals men dat vandaag laat uitschijnen. Betere merkers liggen klaar, maar zijn nog niet operationeel.