In bot- en bindweefsel zit inderdaad vier tot vijf keer meer silicium dan in andere weefsels, schrijven Britse onderzoekers na experimenten met ratten gedaan te hebben. De totale hoeveelheid aan silicium in het lichaam is echter veel lager dan voordien geschat werd. De Britse onderzoekers gebruikten hiervoor veel betere analysemethoden dan vroegere experimenten. Indien er al zoiets bestaat als siliciumtekort, dan moet 1 gram voeding minder dan 2 microgram silicium bevatten.
Voorheen werd geschat dat het menselijke lichaam 1 tot 2 gram silicium zou bevatten. Deze rattenexperimenten suggereren dat die totale hoeveelheid slechts 30 tot 49 mg bedraagt. Omdat silicium alomtegenwoordig is in de voeding, zijn siliciumtekorten bij de mens daarom quasi onmogelijk.
Helemaal vast staat dit nog niet, omdat experimenten bij mensen dit nog moeten bevestigen. Bij de mens is siliciuminname bovendien geassocieerd met botsterkte, wat je niet zou verwachten wanneer iedereen toch meer dan genoeg silicium inneemt. Onderzoekers houden nog rekening met een dubbele rol van silicium: enerzijds een essentiële rol in het bindweefsel (kleine hoeveelheden), anderzijds een farmacologische rol bij hogere innames, bv. in botweefsel.
Referenties
Jugdaohsingh R, Watson AI, Pedro LD, Powell JJ. The decrease in silicon concentration of the connective tissues with age in rats is a marker of connective tissue turnover. Bone. 2015 Feb 14;75:40-48
Nieuwsbriefartikel
Rubriek
Onderzoek
Auteur
Editienummer
