Veroudering gaat gepaard met daling van de werkingssnelheid van de hersenen. Neurologen denken dat het zenuwstelsel steeds slordiger te werk gaat, omdat er teveel 'neurale ruis' optreedt. Uiteindelijk zien we de hersenfuncties pas voelbaar dalen vanaf een zekere leeftijd. Naar verwachting moet die daling veel eerder beginnen, maar hoe moeten we dit meten?

Verwerking van visuele gegevens is veel gevoeliger voor veroudering en leent zich beter tot meting van vroege daling van 'neurale efficiëntie'. De achterliggende idee is dat de daling van de cortexfuncties (simpele verwerking van zintuiglijke informatie) de daling van functies van hogere hersengebieden (cognitie) weerspiegelt. Tenslotte werken de hogere hersenfuncties steeds op basis van input van zintuiglijke informatie.

Carotenoïden zijn voedingscomponenten waar in het bijzonder de ogen, maar ook de hersenen, erg happig op zijn. Luteïne en zeaxanthine treffen we in hoge concentraties aan in het netvlies, maar ze zitten ook verspreid in de hersenen. Volgens labo-experimenten beïnvloeden ze de ontwikkeling van nieuwe hersencellen en bevorderen ze communicatie tussen hersencellen.