Tien procent van die 30 % heeft subklinische leverontstekingen, of niet-alcoholische steatohepatitis. Dit zijn aandoeningen die uiteindelijk kunnen uitmonden in levercirrose en leverkanker.

Sommige onderzoekers raden alvast 800 I.E. vitamine E aan om erger te voorkomen. Oxidatieve stress speelt een belangrijke rol in de progressie van leververvetting, en vitamine E lijkt als vetoplosbare antioxidant een logische keuze om oxidatieve stress in te dijken. Enkele studies tonen inderdaad een gunstig effect op de lever, hoewel er wat variatie bestaat tussen de vele studies.

Voor andere antioxidanten is er nog minder onderzoek ter beschikking. NAC heeft potentieel, dat werd ook bewezen in andere situaties waar de lever onder druk komt te staan (bv. paracetamolvergiftiging). Net zoals NAC heeft betaïne een gunstige invloed op de glutathionniveaus. Volgens een observationele studie die een jaar duurde, werkt betaïne gunstig bij leverfibrose. Tot slot wordt ook veel van silibine (mariadistel) en SAMe verwacht.

Al deze supplementen zijn overigens alleen maar nuttig wanneer de patiënt ook zijn eetgewoonten verandert.