Onderzoekers voerden een gerandomiseerde klinische studie uit op een verslavingsafdeling van een centrum in India tussen april 2023 en maart 2024. De studie includeerde volwassenen van 18 tot 50 jaar met een door een psychiater vastgestelde opioïdstoornis en milde tot matige ontwenningsklachten. Van de 68 gescreende patiënten namen uiteindelijk 59 mannen deel aan de studie. De gemiddelde leeftijd bedroeg 25,6 jaar.

De onderzoekers randomiseerden de deelnemers naar twee groepen. De interventiegroep kreeg naast de gebruikelijke medicamenteuze behandeling met buprenorfine een yogaprogramma. Dit programma bestond uit tien begeleide sessies van 45 minuten gedurende veertien dagen. De sessies omvatten ontspanningsoefeningen, milde houdingen, ademhalingstechnieken en begeleide ontspanning. De controlegroep ontving uitsluitend standaardzorg met buprenorfine en reguliere klinische begeleiding.

De onderzoekers volgden de deelnemers gedurende twee weken. Zij beoordeelden dagelijks de ernst van ontwenningsklachten en bepaalden het moment waarop stabiele minimale symptomen optraden. Daarnaast maten zij hartslagvariabiliteit als marker voor autonome regulatie. Verder registreerden zij angst, slaaplatentie en pijn bij aanvang en na vijftien dagen.

De yogagroep bereikte stabilisatie van ontwenningsklachten aanzienlijk sneller dan de controlegroep. De mediane tijd tot stabilisatie bedroeg vijf dagen in de yogagroep en negen dagen in de controlegroep. De kans op herstel lag 4,4 keer hoger in de yogagroep. Daarnaast verbeterde de regulatie van het autonome zenuwstelsel. Metingen van hartslagvariatie wezen op een toename van de parasympathische activiteit. De deelnemers in de yogagroep rapporteerden bovendien een grotere afname van angstklachten, een kortere inslaaptijd en minder pijn.

De auteurs concluderen dat yoga als aanvullende behandeling naast buprenorfine het herstel van opioïdontwenning versnelt en autonome regulatie en meerdere klinische symptomen verbetert. De interventie richt zich op fysiologische regulatieprocessen die met medicatie alleen niet volledig herstellen.

De studie vond plaats in één centrum en includeerde uitsluitend mannen, wat de generaliseerbaarheid beperkt. De interventie duurde slechts twee weken en kende geen actieve controlegroep met een andere gedragsinterventie. Daarnaast bestond de populatie voornamelijk uit patiënten met misbruik van één middel, namelijk tapentadol.