Onderzoekers voerden een gerandomiseerde gecontroleerde studie uit bij 120 zelfstandig wonende volwassenen van 65 jaar en ouder met een verhoogd risico op vallen. De deelnemers kregen willekeurig een interventie of gebruikelijke zorg toegewezen. De interventiegroep consumeerde gedurende zes maanden dagelijks 43 gram pindakaas, terwijl de controlegroep de gebruikelijke voeding handhaafde en geen noten consumeerde. Beide groepen behielden hun normale niveau van lichamelijke activiteit.

De gemiddelde leeftijd van de deelnemers bedroeg 76,1 jaar en 70% was vrouw. De gemiddelde BMI bedroeg 27,5 kg/m². Bij aanvang had 73,3% van de deelnemers in de interventiegroep en 85,0% in de controlegroep een verhoogd risico op sarcopenie volgens een screeningsinstrument. Onderzoekers beoordeelden lichamelijke functie met meerdere functionele tests, waaronder loopsnelheid, opstaan uit een stoel, mobiliteit en balans. Daarnaast maten zij spierkracht in handen en benen en bepaalden zij lichaamsgewicht en lichaamssamenstelling met DXA-scans. Van de 120 deelnemers voltooiden 108 personen (90%) het onderzoek. De gemiddelde therapietrouw in de interventiegroep bedroeg 86%.

Na zes maanden vonden de onderzoekers geen verschil tussen de groepen in de primaire uitkomstmaat, loopsnelheid. Ook andere maten voor fysieke prestaties, spierkracht en lichaamssamenstelling veranderden niet significant. Wel nam de tijd die deelnemers nodig hadden om vijf keer vanuit een stoel op te staan significant sterker af in de pindakaasgroep dan in de controlegroep (−1,23 seconden; 95% BI −2,09 tot −0,37; p=0,006). Daarnaast nam de spierkracht tijdens deze test toe, zowel in absolute als relatieve spierkracht. De interventie leidde tevens tot een hogere energie-, vet- en eiwitinname, maar lichaamsgewicht en vetmassa veranderden niet significant.

De onderzoekers concludeerden dat dagelijkse consumptie van pindakaas gedurende zes maanden de spierkracht bij het opstaan uit een stoel verbeterde. De interventie had echter geen effect op loopsnelheid, spiermassa, algemene spierkracht of lichaamssamenstelling.

Er valt wel het een en ander op de studie aan te merken. De studie includeerde een populatie met relatief goede fysieke prestaties en een goede voedingsstatus. Daarnaast kregen deelnemers in de controlegroep geen placebo-interventie en kende de studie geen blindering van deelnemers. De onderzoekers maten ook geen biomarkers voor ontsteking of oxidatieve stress, waardoor de onderliggende biologische mechanismen onduidelijk blijven.