Tweehonderd mensen met diabetes type 2 werden gedurende twee jaar gevolgd, 46,3% van de deelnemers had diabetische neuropathie. De deelnemers hadden gedurende minimaal drie maanden voorafgaand aan de studie een stabiele bloedsuikerspiegel. Op basis van een voedingsdagboek werden de ijzerinname en de inname van meervoudig onverzadigde vetzuren (PUFA) berekend.

Diabeten met neuropathie hadden een significant hogere ijzerinname dan de deelnemers zonder diabetische neuropathie, respectievelijk 10,9 mg en 9,9 mg. De inname van de totale hoeveelheid meervoudig onverzadigde vetzuren, omega-6-vetzuren en omega-3-vetzuren was gelijk, al was er een trend waarneembaar voor een lagere inname van totaal PUFA en omega-3-vetzuren. Na correctie voor beïnvloedende factoren, zoals lichaamsgewicht, leeftijd, rookgedrag en LDL-cholesterolwaarde, waren de ijzer/PUFA-ratio en ijzer/omga-6-ratio het sterkst geassocieerd met de aanwezigheid van diabetische neuropathie. De ernst van de klachten stond het sterkst in relatie tot de ijzer/PUFA-ratio en totale ijzerinname.

De wetenschappers verklaren dat ijzer oxidatieve effecten in het lichaam kan hebben en de productie van vrije radicalen kan verhogen. Dit effect treedt met name op in aanwezigheid van insulineresistentie en verminderde functie van bètacellen in de pancreas. Meervoudig onverzadigde vetzuren, zoals omega-3-vetzuren, werken onder andere als antioxidant. In de praktijk zou de ijzer/PUFA-ratio gebruikt kunnen worden als voorspeller voor het risico op het ontstaan van neuropathie bij mensen met diabetes type 2. Vervolgonderzoek moet uitwijzen of correctie van de ijzer/PUFA-ratio door middel van voeding en/of suppletie zinvol is in het voorkomen van diabetische neuropathie.