De 50.045 opiumgebruikers waren tussen de 40 en 75 jaar oud en werden vanaf 2004 gemiddeld tien jaar lang gevolgd. Hun gebruik werd vastgesteld aan de hand van twee jaarlijks te beantwoorden vragenlijsten. Een daarvan betrof demografische, sociaaleconomische en leefstijlfactoren, de andere was een voedselfrequentievragenlijst. Daarnaast werden monsters verzameld van bloed, urine, haren en nagels.

Aan het einde van de studieperiode hadden 1833 personen ofwel 3,7% een vorm van kanker ontwikkeld. Er bleek een significant verband te zijn tussen regelmatig gebruik van opium en een verhoogde kans op kanker. Dat gold ook voor opiaten, de van pure opium afgeleide stoffen als heroïne en morfine. Bovendien was dit risico er ongeacht of opium werd gerookt, ingespoten of verwerkt in voedsel of drank.

De kankersoorten die door opiumgebruik eerder optraden, waren alvleesklier-, blaas-, hersen-, lever-, long-, maag-, slokdarm- en strottenhoofdkanker. Het verband was in de meeste gevallen dosisafhankelijk. Alleen bij alvleesklierkanker was er pas een risico bij een hoge dosis. Voor hersenkanker en leverkanker gold de dosis-responsrelatie alleen indien opium werd ingenomen via voedsel of drank en niet als het gerookt werd.

De gevonden associaties bleven geldig bij controle voor verstorende factoren. Toch liep niet iedereen evenveel kans kanker te ontwikkelen. Het risico steeg naarmate men ouder was, was groter voor mannen, voor Turkmenen en voor degenen met een lage sociaaleconomische positie. Daarnaast waren ongezonde voeding, alcohol en tabak bevorderende factoren.