In de prospectieve cohortstudie werden 75.864 postmenopauzale vrouwen in de Verenigde Staten gedurende 20,9 jaar (juni 1984-mei 2014) gevolgd. Bij het begin van de studie en vervolgens elke twee jaar werd informatie verkregen over optredende heupfracturen en over een groot aantal, mogelijk verstorende factoren bij het te onderzoeken verband. Elke vier jaar werden via een voedselfrequentievragenlijst gegevens verzameld over het voedingspatroon en het gebruik van supplementen.

In de onderzoeksperiode kregen 2304 vrouwen, met een gemiddelde leeftijd van 75,8 jaar, een heupfractuur. De inname van B6 en B12 bedroeg gemiddeld 3,6 mg/d (B6) en 12,1 mcg/d (B12). Voor beide vitaminen werd een associatie gevonden met een verhoogde kans op heupfracturen. Het grootste risico was er bij een hoge inname van zowel B6 als B12 van respectievelijk ≥35 mg/d en ≥20 mcg/d. De kans op een heupfractuur was dan 47% hoger dan bij de laagste inname (B6 <2 mg/d en B12 <10 mcg/d). De verhoogde kans gold alleen in geval van suppletie: voor inname via alleen de voeding werd geen verband gevonden.

De gebruikte doseringen lagen ver boven de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid. Voor Nederland zijn dat voor B6 en B12 respectievelijk 1,5 mg en 2,8 mcg. In het onderzoek lag alleen al de gemiddelde inname meer dan 2 respectievelijk 4 maal zo hoog. Bij de hoogste inname ging het om minimaal 23 en 7 maal zoveel. De praktijk wijst uit dat de aanbevolen dosis vaak ver wordt overschreden: zelfs bij een doorsnee drogist kan men B-vitaminen kopen met doseringen tot honderden of zelfs enkele duizenden procenten van de aanbevolen dosis. De onderzoekers benadrukten overigens dat de resultaten niets afdeden aan het belang van voldoende inname van deze B-vitaminen, omdat tekorten net zo zeer vermeden moeten worden.