Tot de vele functies van vitamine D rekenen we in de eerste plaats de opbouw van de bot- (calciumopname en rechtstreeks) en spiermassa. Bij ouderen zien we bijvoorbeeld dat vitamine D de spierkracht verhoogt en het risico op vallen vermindert, dus is het niet onlogisch dat parkinsonpatiënten baat hebben bij vitamine D-suppletie. Wel zijn we niet zeker of de verbetering van symptomen het gevolg is van betere spierkracht of van een daling van de ziekteactiviteit.

Parkinsonpatiënten hebben bovendien gemiddeld lagere vitamine D-waarden in het bloed (25OH-D), en hoe ernstiger de ziekte, hoe lager ze zijn. Ander onderzoek toonde aan dat het risico op parkinson drie keer hoger ligt bij personen die lage D-waarden hebben.

In het hersengebied dat bij parkinsonpatiënten beschadigd geraakt, bevinden zich vitamine D-receptoren en enzymen die vitamine D activeren. Genetisch onderzoek toont dat verminderde activiteit van de vitamine D-receptor geassocieerd is met hoger risico op parkinson. Mogelijk is er dus wel degelijk sprake van rechtstreekse effecten van vitamine D.