Uit de resultaten concludeerden de onderzoekers dat frituren en bakken voor de grootste toename in fenolen in de groente zorgden. Dit betekent enerzijds een positief effect op het bereidingsproces, maar het betekende ook dat het vetpercentage toenam door de geabsorbeerde olijfolie en een afname van het vochtpercentage. Het koken van groente had juist het tegenovergestelde effect: minder fenolen, een lager vetgehalte en een toename in vochtpercentage. Fenolen zijn uit eerder onderzoek gelinkt aan een verminderde kans op diabetes, kanker en slechtziendheid. Alle bereidingsmethoden zorgden voor behoud of een toename van de antioxidantcapaciteit.

Het onderzoek beperkt zich tot de 'gezonde' effecten van bakken in vergelijking met koken, maar houdt geen rekening met de schadelijke stoffen die ook bij bakken kunnen ontstaan, zoals de zogenaamde PAK’s (polycyclische aromatische koolwaterstoffen). Die zouden juist een hogere kans op kanker geven.