Bij patiënten met diabetes type 2 hebben vitamine C en E een elkaar versterkende werking op HDL-cholesterol. Op de andere cardiovasculaire markers, bloeddruk, lipiden en glycemie, was het vooral suppletie van vitamine C dat een gunstige impact had. Dat bleek uit de resultaten van een Spaanse meta-analyse.
Best wel een aantal studies zijn gedaan rond vitamine C en/of vitamine E, en die stellen ons in staat om eventuele synergetische effecten te ontdekken. Weinig studies bevatten echter meer dan vijftig deelnemers per groep.
De meest vreemde vaststelling was dat zowel vitamine C als vitamine E afzonderlijk het HbA1c-niveau verlaagde, als indicator voor een betere glucosecontrole van de diabetespatiënt. Terwijl dat voor de combinatie van vitamine C en E niet het geval was.
Een mogelijke verklaring waarom vitamine E het minder doet, is dat natuurlijke vitamine E een complex betreft van alfa- tot delta-tocoferol. In een supplement zit meestal enkel alfa-tocoferol, dat bovendien een synthetische vorm van alfa-tocoferol is. In papers laten onderzoekers het zelfs na om te vermelden om welke vorm van alfa-tocoferol het gaat.
De ongelijkvormigheid van de studies bemoeilijkt de interpretatie. Studieopzetten beogen verschillende interventieduren, doses, en zelfs patiëntgroepen. Want veel kan afhangen van de vitamine C- en vitamine E-status van deelnemers: hadden ze een tekort bij studieaanvang?
Aragón-Vela J, Huertas JR, Casuso RA. Effects of Vitamin C and/or E Supplementation on Glycemic Control and Cardiovascular Risk Factors in Type 2 Diabetes: A Systematic Review and Subgroup Meta-analysis. Nutr Rev. 2026; 84(2):235-245 doi:10.1093/nutrit/nuaf133