Een hoge bloeddruk gaat samen met een hoge zuurbelasting van de voeding en een lagere bloeddruk met een lagere zuurbelasting. Hoewel geen uitsluitsel kan worden gegeven over een causaal verband, treedt het effect op onafhankelijk van andere factoren die de bloeddruk beïnvloeden, zoals de body mass index (BMI), de zoutinname, de nierfunctie en gebruik van antihypertensiva. Tot deze conclusie kwamen wetenschappers die zuurbelasting en bloeddruk onderzochten van 6.788 personen in de leeftijd van 18 tot 79 jaar. Zij vormden een representatieve steekproef van de volwassen Duitse bevolking en maakten deel uit van de sinds 2008 lopende Studie zur Gesundheit Erwachsener in Deutschland (DEGS) van het Robert Koch Instituut.
Voor het onderzoek werden voedselvragenlijsten gebruikt met gegevens over de inname van 53 categorieën voedingsmiddelen over een periode van een maand. Daarnaast werd de geschatte potentiële zuurbelasting (Potential Renal Acid Load– PRAL) gemeten. Een positieve PRAL-waarde geeft aan dat voedingsmiddelen verzurend zijn (zoals dierlijke eiwitten en zout-/suikerrijke producten), een negatieve waarde dat deze alkalisch zijn (vooral groenten en fruit).
De studie bevestigde tevens de omgekeerde associatie tussen de inname van kalium en de bloeddruk. In eerder onderzoek was al gebleken dat een verhoogde bloeddruk minder vaak voorkomt bij een hogere consumptie van kaliumrijke voedingsmiddelen zoals groente en fruit. Volgens de onderzoekers is het mogelijk dat de positieve invloed van een lagere zuurbelasting op de bloeddruk deels verklaard kan worden door het effect van kalium. De combinatie van lagere zuurbelasting en hogere kaliuminname is onder meer terug te vinden in het voedingspatroon dat bekend staat als Dietary Approaches to Stop Hypertension(DASH).
Krupp D, Esche J, Mensink GBM, Klenow S, Thamm M, Remer T. Dietary Acid Load and Potassium Intake Associate with Blood Pressure and Hypertension Prevalence in a Representative Sample of the German Adult Population. Nutrients. 2018 Jan19;10(1). https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5793331