Voor het onderzoek creëerden de wetenschappers een chemische ′lookalike′ van vitamine B12, die net als de natuurlijke stof werkt, maar nauwkeuriger in levende cellen gevolgd kan worden. Om precies te zien waar B12 actief is, werden deze moleculen gemarkeerd door affiniteitsgebaseerde eiwitprofilering, zodat hun aanwezigheid en belang vervolgens kon worden aangetoond via technieken zoals massaspectrometrie.

Vitamine B12 wordt door slechts een paar bacteriën geproduceerd, zoals de in het onderzoek gebruikte Halomonas sp. HL-48, maar bijna alle bacteriën hebben B12 nodig voor hun functie. Vitamine B12 is erg duur voor een organisme om te maken; het kost een bacterie veel energie. Reden? Er zijn meer dan 30 biochemische stappen nodig, wat een teken is dat de stof zeer waardevol is en belangrijke functies verricht.

De wetenschappers vonden in de halomonas-bacterie interacties tussen B12 en 41 verschillende eiwitten. Zij vonden dat B12 centraal staat in de regulatie van folaat, ubiquinon (Q10) en methionine, stoffen die cruciaal zijn voor het vermogen van microbiële cellen om energie te maken, eiwitten te bouwen, DNA te herstellen en te groeien. Vooral de bevindingen over methionine tonen aan dat B12 belangrijker is dan voorheen werd gedacht. B12 stuurt ook, afhankelijk van of het dag of nacht is, verschillende instructies naar genen, hetgeen niet verrassend is in een gemeenschap van organismen die door licht wordt aangestuurd.