Sommige wetenschappers nemen een verdacht groot aantal wetenschappelijke publicaties voor hun rekening. Frits Holleman van het AMC (Amsterdam) analyseerde met drie andere wetenschappers het auteurschap van 3782 publicaties die rond diabetesgeneesmiddelen handelden. Een selecte groep van 0,08 % heeft zich auteur opgegeven in 32 % van alle publicaties.
Deze wanverhouding kan een gevaar zijn voor een juiste weergave van de evidence-based status van diabetesgeneesmiddelen. Immers lijkt een kleine groep van auteurs bijzonder veel zeggenschap te hebben in het medisch wereldje. Daarbij komt nog dat de output van deze auteurs voor 91 % gesponsord is door commerciële bedrijven. De achterdocht dat farmaceutische bedrijven graag hoogproductieve auteurs inhuren om de gangbare opinie te sturen, is dan nooit ver weg.
Maar het is ook een academisch probleem. Op universiteiten ligt de nadruk te sterk op het aantal publicaties dat iemand kan voorleggen, en niet op de kwaliteit ervan. Onderzoekers worden tegenwoordig enkel op het aantal publicaties afgerekend (de zogen. 'publicatiedruk'). Er is hoogdringend een verandering van academische cultuur nodig, die de kwaliteit van onderzoek beter weet de appreciëren.
Referenties
Wager E. Are prolific authors too much of a good thing? BMJ. 2015 Jul 1;351:h2782
Holleman F, Uijldert M, Donswijk LF, Gale EA. Productivity of authors in the field of diabetes: bibliographic analysis of trial publications. BMJ. 2015 Jul 1;351:h2638
Nieuwsbriefartikel
Rubriek
Onderzoek
Auteur
Editienummer
