Het onderzoeksteam van Gilles-Eric Séralini is een van de weinige groepen van wetenschappers die de toxiciteit van pesticiden kritisch bestuderen. Hun onderzoek toont aan dat bepaalde hulpstoffen uit het commerciële preparaat Round-Up tot 10.000 keer giftiger zijn dan het actieve glyfosaat. Dat is in tegenspraak met de visie van regulatorische instanties. Die veronderstellen onterecht dat de actieve stof van een pesticideformule tegelijk de meeste toxische stof is.

Veiligheid van pesticiden voor de gezondheid berust dus op twijfelachtige onderzoeksprincipes.

Séralini en collega's selecteerden negen herbiciden, insecticiden en fungiciden en testten die op drie verschillende cellijnen. Van elk pesticide testten ze ook de actieve stof apart. Wat bleek: de mengsels met hulpstoffen waren vele malen giftiger. Op zich is dat geen verrassend resultaat. Hulpstoffen maken onder andere scheuren in het celmembraan, wat de opname van de actieve stof verhoogt.

De industrie spreekt van 'inerte' hulpstoffen waarmee ze suggereert dat ze onschuldig zijn. Regelgevende instanties volgen de industrie daar blindelings in. Want niet alleen verhogen hulpstoffen de toxiciteit van de actieve stof, ze verhogen de levensduur van de actieve stof en ze zijn zelf toxisch. Het onderscheid tussen actieve stof en hulpstof is daarom misleidend.

In deze studie werd gekeken naar overleving van de cel, maar vele van de actieve stoffen zijn xenohormonen die in lage concentraties subtiele schadelijke effecten uitlokken. Glyfosaat is daar een voorbeeld van. Monsanto heeft de mythe van 'veilig pesticide' goed in stand weten te houden, maar volgens de resultaten van deze studie is glyfosaat het meest giftige pesticide uit de reeks. 'Industriële claims staan mijlenver van wetenschappelijke bevindingen. Commerciële belangen beïnvloeden duidelijk de beleidskeuzes die gemaakt worden', schrijven de wetenschappers.

Niet alle pesticiden zijn giftiger in mengselvorm. Isoproturon is even giftig in de commerciële formule als afzonderlijk. De wetenschappers geloven wel dat dit een onderschatting van het probleem is. De cellijnen waarop getest werd, waren niet de gevoeligste en de duur van blootstelling was erg kort. Vele in-vivostudies moeten nog volgen vooraleer we een precies beeld krijgen van de toxiciteit van pesticiden.