Vitamine D-tekort is wereldwijd nog steeds ondergewaardeerd. We komen steeds minder buiten en steeds minder in contact met de zon. De RDA is ondertussen al verhoogd geweest, maar volgens meerdere experts mag het nog een stuk hoger.

Vitamine D regelt de calciuminname in de darmen en om die reden moesten deelnemers hun calciuminname beperken, als bijkomende veiligheidsmaatregel. In deze studie werd een vitamine D-niveau (25-OH-D) van 202 ng/mL (504 mmol/L) bereikt, wat nog nooit eerder gedaan werd in een studie gedurende zo'n lange periode. De artsen konden geen bijwerkingen noteren: geen te hoge calcium in het bloed of urine, en geen problemen met nieren of botmetabolisme. Problemen worden immers pas verwacht vanaf een waarde van 750 nmol/L.

Een hoge dosis vitamine D is specifiek voor auto-immuunziekten het overwegen waard. Vitamine D regelt de immuniteit (zowel aangeboren als verworven) en kan onbehoorlijke activiteit van TH17-cellen onderdrukken, de immuuncellen die verdacht zijn in het ziekteverloop van ontstekingsziekten en auto-immuunaandoeningen.

Onderzoekers willen in de toekomst ook de relatie tussen vitamine D en de genetische constitutie bepalen. Het menselijke genoom kent 2700 bindingsplaatsen voor de vitamine D-receptor (VDR), waarvan 270 effectief genen zijn. Genetische varianten zullen in de toekomst de optimale vitamine D-dosis bepalen. We weten nu al dat dragers van bepaalde genetische varianten van ontgiftingsenzymen (voor vitamine D) van nature meer vitamine D kunnen gebruiken.