Bij het onderzoek werd gebruik gemaakt van gistcellen, Saccharomyces cerevisiae. Bakkersgist is een ideaal modelorganisme voor experimenten op grote schaal en makkelijker manipuleerbaar dan dierlijke en menselijke modellen. Daarnaast komen veel van de belangrijke genen en fundamentele cellulaire mechanismen overeen. Eerdere studies hadden reeds aangetoond dat het metabolisme de genen kan reguleren. In dit onderzoek werd vooral de schaal waarop dit plaatsvindt, onderzocht.

Wanneer de onderzoekers andere voeding aan de cellen gaven, veranderde het celmetabolisme in bijna 90 % van de genen. Suikers, aminozuren, vetzuren en vitamines die in de cel beschikbaar zijn, bepalen het gedrag van de genen en de stoffen die zij produceren.

Het gedrag van onze cellen wordt bepaald door een combinatie van de activiteit van zijn genen en de chemische reacties die nodig zijn voor onderhoud van de cellen, dat bekend staat als metabolisme. Het metabolisme werkt aan twee kanten: er worden moleculen afgebroken om het lichaam van energie te voorzien en er wordt van alles geproduceerd dat nodig is voor het onderhoud van de cel. De chemische reacties van dit metabolisme die plaats kunnen vinden, zijn afhankelijk van de voeding die een cel beschikbaar heeft.