Het onderzoek betrof 467 volwassenen in Noord-Mexico, van wie er 261 voldeden aan de criteria voor een depressieve stoornis volgens de in de psychiatrie gehanteerde Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5 2013). Onder hen waren 59 personen die een zelfmoordpoging hadden gedaan. De controlegroep bestond uit 206 psychisch gezonde personen. Bij alle deelnemers werden het totaalcholesterol en verschillende fracties daarvan gemeten in het bloedplasma.

Uit de resultaten bleek dat onder de depressieve personen de niveaus van triglyceriden, low-density-lipoproteïne (LDL) en very-low-density-lipoproteïne (VLDL) lager waren dan in de controlegroep. Het verband werd nog sterker wanneer met de controlegroep alleen die depressieve personen werden vergeleken die een zelfmoordepisode hadden gekend. Er werden geen verschillen tussen de groepen gevonden bij meting van high-density-lipoproteïne (HDL), ook wel het ‘goede cholesterol’ genoemd.

Geconcludeerd wordt dat lagere niveaus cholesterol significant samenhangen met depressies (en mogelijke zelfmoordpogingen). Als een waarschijnlijke verklaring noemen de onderzoekers dat cholesterol noodzakelijk is voor het goed functioneren van de serotoninereceptor 1A (5-HT_1A), die bij verlaagde activiteit gerelateerd is aan psychische aandoeningen zoals depressies. Zij noemen cholesterolmeting een niet-belastende, goedkope en eenvoudige manier om depressie- en zelfmoordrisico’s te voorspellen.