Veertien gezonde jonge mannen en vrouwen namen deel aan het kleinschalige, maar strikt gecontroleerde onderzoek. Tijdens een verblijf van twee keer vier dagen in het ziekenhuis werd hun slaap, honger, eetlust en voedselinname gemonitord en hun 24-uurs profiel van 2-AG bepaald. In de eerste periode kregen de deelnemers een normale slaaptijd aangeboden van 8,5 uur en in de tweede periode een beperktere van 4,5 uur. Daarvan sliepen ze gemiddeld respectievelijk 7,5 uur en 4,2 uur. Ze kregen steeds dezelfde maaltijden op vaste tijdstippen: 9.00 uur, 14.00 uur en 19.00 uur.

Tijdens de eerste periode bleek het niveau van 2-AG in de loop van de dag langzaam op te lopen, te pieken rond 12.30 uur en 's nachts laag te zijn. Onder invloed van het slaaptekort liep het 2-AG niveau hoger op, piekte het later (rond 14.30 uur) en bleef het in de avond ook hoog. Deelnemers gaven aan door die verschuiving meer hongergevoelens en een sterker verlangen naar eten te ervaren. De onderzoekers weten dat effect aan de verschuiving van het 2-AG-mechanisme, dat het lichaam niet alleen aanzet tot meer eten dan nodig is om energie te leveren voor het langer wakker blijven (17 cal/uur), maar ook zorgt voor zin in ongezond eten. Deelnemers met een slaapgebrek bleken 50 % meer calorieën te eten met vooral koolhydraten en vetten.