Een intermitterende aanpak van caloriebeperking leidt bij vrouwen met obesitas tot ongeveer evenveel gewichts- en vetverlies als continue caloriebeperking. Dit gebeurt ondanks een hogere gemiddelde energie-inname, zo blijkt uit een recente studie.
Aan de gerandomiseerde studie namen 30 vrouwen met obesitas deel. Zij waren 18 tot 65 jaar, hadden een BMI van 30 tot 45 kg/m², een stabiel lichaamsgewicht en bewogen minder dan 150 minuten per week. Na een voorbereidende periode van twee weken verdeelden de onderzoekers hen willekeurig over twee groepen van elk 15 vrouwen. De gemiddelde leeftijd bedroeg 48,2 jaar in de groep met continue caloriebeperking en 51,7 jaar in de intermitterende groep; de gemiddelde BMI lag in beide groepen rond 40.
Beide groepen volgden twaalf weken een voedingspatroon met op dieetdagen een energietekort van 25% en dagelijks 1,2 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht. De continue groep hield dit tekort alle 84 dagen aan. De intermitterende groep at zes dagen per week met hetzelfde energietekort en één dag op hun gebruikelijke energieniveau ofwel onderhoudsniveau. Daarnaast bevatte het programma twee geplande dieetpauzes van zeven dagen met een energie-inname op onderhoudsniveau. In totaal telde deze groep 63 restrictiedagen en 21 dagen op onderhoudsniveau.
Na twaalf weken verloor de continue groep gemiddeld 7,53 kg lichaamsgewicht en de intermitterende groep 6,80 kg; dit verschil was niet significant. De vetmassa daalde vrijwel identiek: respectievelijk 9,30 en 9,21 kg. Ook de afname van het vetpercentage verschilde niet significant. De vetvrije massa nam met 1,22 kg toe bij continue restrictie en met 2,40 kg bij de intermitterende aanpak. Dit verschil was niet statistisch significant.
Opvallend genoeg realiseerde de continue groep een groter dagelijks energietekort dan de intermitterende groep. Toch verloren beide groepen ongeveer evenveel vetmassa. De onderzoekers concluderen dat geplande dagen op onderhoudsniveau en dieetpauzes het vetverlies niet lijken te belemmeren. Een mogelijk voordeel voor behoud of toename van vetvrije massa vraagt om bevestiging in grotere studies.
Een beperking is dat de onderzoekers de voedingsinname grotendeels op zelfrapportage bepaalden en ook de fysieke activiteit niet objectief vastlegden. Ook hielden zij geen rekening met menopauzestatus of hormonale anticonceptie. De korte onderzoeksduur beperkt conclusies over effecten op langere termijn.
Johnson KE, Curran B, Roberson S et al. The effects of continuous vs. intermittent caloric restriction on fat loss: a randomized controlled trial. Nutrients. 2026 Jun 5;18(11):1823.