De onderzoekers voerden een dubbelblinde gerandomiseerde placebogecontroleerde studie uit bij 47 ouderen uit Maleisië met sarcopenie of een verhoogd risico daarop. De gemiddelde leeftijd bedroeg 69 jaar en bijna 90% van de deelnemers was vrouw. De interventiegroep gebruikte twaalf weken lang dagelijks twee sachets met een leucinerijk eiwitsupplement. Dit leverde ongeveer 50 gram eiwit en 6 gram leucine per dag. De controlegroep kreeg een placebo. De onderzoekers beoordeelden spiermassa en lichaamssamenstelling. Daarnaast maten zij spierfunctie met de Short Physical Performance Battery (SPPB). Bij een subgroep analyseerden zij ook mitochondriale RNA-activiteit in perifere mononucleaire bloedcellen. Metingen vonden plaats bij aanvang, na zes weken en na twaalf weken.

Na twaalf weken zagen de onderzoekers geen significant verschil tussen beide groepen in skeletspiermassa, spieromtrek, vetpercentage of totale SPPB-score. Beide groepen lieten wel een lichte stijging in lichaamsgewicht en BMI zien. Ook verbeterden de loopsnelheid en stoel-opsta-test in beide groepen, maar zonder significant verschil tussen interventie en placebo. MRI-metingen van het bovenbeen toonden evenmin een duidelijk voordeel van het eiwitsupplement.

De analyse van genexpressie liet wel duidelijke verschillen zien. In de interventiegroep steeg de activiteit van genen die betrokken zijn bij ATP-productie, celproliferatie en DNA-herstel. Volgens de onderzoekers wijzen deze veranderingen mogelijk op verbeterde spieranabole processen en herstelmechanismen.

De onderzoekers concluderen dat leucinerijke eiwitsuppletie gedurende twaalf weken onvoldoende effect heeft op spiermassa en spierfunctie bij ouderen met sarcopenie. Mogelijk heeft suppletie wel invloed op onderliggende moleculaire processen. Mogelijk vraagt herstel van spiermassa bij sarcopenie om een langere interventie of een combinatie met lichaamsbeweging.

Belangrijke beperkingen van de studie zijn het kleine aantal deelnemers, het hoge uitvalspercentage, de oververtegenwoordiging van vrouwen en het ontbreken van een gestructureerd beweegprogramma. Ook includeerde de studie deelnemers met pre-sarcopenie, wat het effect mogelijk heeft afgezwakt.