Impact van xeno-oestrogenen op hart en vaten
Impact van xeno-oestrogenen op hart en vaten

Spaanse wetenschappers hebben een verband waargenomen tussen xeno-oestrogenen bij jonge vrouwen en markers voor verstoord metabolisme en hart- en vaatziekte. Het lichaam kan bloedglucose minder goed regelen en ontstekingen minder goed controleren wanneer er meer xeno-oestrogeen aanwezig is in orgaanvet. De wetenschappers vonden ook xeno-oestrogeen in onderhuids vet van minder betekenis is dan dat in orgaanvet. Meting van xeno-oestrogenen in het serum is nog minder zinvol.

Tijdens de menopauze verandert de verdeling van xeno-oestrogeen tussen de vetweefsels. Xeno-oestrogeen stapelt bij jonge vrouwen zich vooral op in orgaanvet, maar na de menopauze komt er meer xeno-oestrogeen terecht in onderhuids vetweefsel. Processen die zich vooral in orgaanvet afspelen zijn betrokken bij het ontstaan van insulineresistentie en hardnekkige laaggradige ontstekingen, wat de specifieke rol van toxische stoffen in orgaanvet aannemelijk maakt.

Xeno-oestrogenen zijn chemicaliën die in het leefmilieu verzeild zijn geraakt en die hormonale eigenschappen van oestrogeen hebben. Ze zijn moeilijk afbreekbaar en stapelen zich in vetweefsel op. Jammer genoeg zijn ze daarmee niet onschadelijk gemaakt. Door processen in het vetweefsel te verstoren, bevorderen ze laaggradige ontstekingen en metabole stoornissen, en verhogen ze zo het risico op diabetes en hart- en vaatziekten.

Tijdens de menopauze daalt oestrogeen in de bloedsomloop, wat de ontwikkeling van metabole storingen in de hand werkt. De relatie tussen xeno-oestrogenen en metabole storingen is dus zeker niet uit de lucht gegrepen. De xeno-oestrogen in deze studie waren afkomstig van pesticiden die niet meer in omloop zijn.

Referenties

Teixeira D, Pestana D, Santos C et al. Inflammatory and cardiometabolic risk on obesity: role of environmental xenoestrogens. J Clin Endocrinol Metab. 2015 May;100(5):1792-801