Onderzoekers includeerden in China 197 zwangere vrouwen en hun pasgeborenen om de relatie tussen hun vitamine K2-waarden vlak voor de bevalling en het botmetabolisme bij de baby’s te analyseren. De auteurs verzamelden bloedmonsters van de moeders één tot twee dagen voor de geboorte en direct na de geboorte namen zij monsters uit de navelstreng van de baby’s. Ze bepaalden serum vitamine K2-concentraties en 25-hydroxyvitamine D. De moeders werden geclassificeerd in een groep met vitamine K2-tekort (onder 0,1 ng/ml) en een groep met normale waarden (0,1 tot 0,86 ng/ml). 

De studie liet zien dat 38,6% van de moeders kort voor de bevalling een vitamine K2-tekort had. Een correlatieanalyse toonde een positieve relatie tussen vitamine K2-waarden van de moeder en de 25-hydroxyvitamine D-concentraties bij pasgeborenen. Moeders met lage K2-waarden hadden hogere concentraties osteocalcine bij henzelf en hun baby’s, en de parathyreoïdhormoon (PTH-)waarden in het navelstrengbloed lagen ook hoger dan bij de groep met normale K2. Analyse onthulde dat lage moederlijke vitamine K2- en lagere calciumwaarden bij de baby onafhankelijke risicofactoren zijn voor onvoldoende 25-hydroxyvitamine D bij pasgeborenen. 

Uit deze analyses volgt dat vitamine K2-deficiëntie laat in de zwangerschap veel voorkomt en invloed heeft op biochemische markers van botmetabolisme bij zowel moeder als kind. Voor gezondheidsprofessionals betekent dit dat aandacht voor de vitamine K2-status bij zwangeren van belang kan zijn, zeker gezien de rol van vitamine D en calcium in de botgezondheid van pasgeborenen.

Beperkingen van deze studie zijn dat de studie een observationeel ontwerp heeft en dus geen oorzakelijk verband aantoont. Daarnaast is er onduidelijkheid over de voedingsinname en suppletie van de deelnemers, wat interpretatie van de resultaten verder compliceert.