Het onderzoek maakt deel uit van een bredere studie (SATIN, SATiety INnovation).  Bij 151 volwassenen met overgewicht of obesitas (20-65 jaar) uit de SATIN-studie, werd een analyse van plasmametabolieten uitgevoerd.

Na een acht weken durende caloriearme dieetperiode werden deelnemers die meer dan 8% gewichtsverlies bereikten, geïncludeerd in de daaropvolgende twaalf weken durende interventiefase voor behoud van gewichtsverlies, met voedingsproducten die waren ontworpen om de eetlust te verminderen. De placebogroep kreeg vergelijkbare controleproducten. 

Voor de beoordeling van de eetlust ontvingen de deelnemers een vaste ontbijtmaaltijd van 478 kcal overeenkomend met ongeveer 20% van de dagelijkse energiebehoefte van een gemiddelde volwassene, verdeeld als 55 en% (percentage van totaal aantal calorieën) koolhydraten, 30 en% vet en 15 en% eiwit. Deelnemers beoordeelden postprandiale verzadigingssensaties aan het begin en aan het einde van het onderzoek door middel van de visueel analoge schaal. Nuchtere plasmametabolieten werden vastgesteld vóór elke testmaaltijd. De onderzoekers maakten associaties tussen 124 metabolieten en verzadigingssensaties. 

Bij de eerste en de tweede beoordeling werden resp. vijf en drie metabolieten geselecteerd. Circulerende glycine- en linolzuurconcentraties waren consistent en positief geassocieerd met hogere scores in verzadigingssensaties bij beide bezoeken. Glycine is een neurotransmitter met een vergelijkbaar effect als GABA. Sucrose en sfingomyelines (C32: 2, C38: 1) waren negatief geassocieerd met verzadigingsscores bij het eerste bezoek.

De auteurs concluderen dat hogere glycine- en linolzuurspiegels matig maar consistent waren geassocieerd met hogere postprandiale verzadiging in twee verschillende beoordelingen van eetlust bij personen met overgewicht en obesitas. Hoewel de exacte mechanismen die deze metabolieten koppelen aan verzadigingsregulatie onbekend zijn, suggereren eerdere studies dat metabolieten specifieke routes hebben die betrokken zijn bij verzadigingsregulatie, zoals neuropeptide Y-achtige receptoren en het endocannabinoïdesysteem.