De onderzoekers noemen deze studie een ‘ultra-dense longitudinale studie’. Ze analyseerden dagelijks de ontlastingmonsters van 34 gezonde deelnemers met behulp van ‘shotgun sequencing’. Dit is een methode waarbij gezocht wordt naar overlap in fragmenten van het DNA. De gevonden resultaten werden gekoppeld aan de voedingsinname gedurende 24 uur voor een periode van 17 dagen. 

Uit de resultaten blijkt dat er een voedingshistorie van minstens twee dagen nodig is om verandering in de samenstelling van het microbioom vast te stellen. Deze verandering bleek sterker geassocieerd met concrete voedselkeuzes dan met de nutriëntensamenstelling. Een bijzondere ontdekking was dat de respons van het microbioom op voeding sterk persoonsgebonden lijkt.
Uit de gegevens van twee deelnemers die uitsluitend maaltijdvervangers (vloeibaar) gebruikten werd duidelijk dat een eenzijdige voeding niet betekent dat het microbioom stabiel is. In tegendeel, in het algemeen geldt dat juist een meer diverse voeding geassocieerd is met stabiliteit van het microbioom.

De auteurs concluderen dat wanneer je via voedingsinterventies het darmmicrobioom wil beïnvloeden, dit moet worden afgestemd op het persoonlijk microbioom.