Sinusitis wordt normaal behandeld met spoelmiddelen die zout, antibiotica en/of steroïden bevatten en die via de neus aangebracht moeten worden. Vele volwassenen krijgen er later weer last van. Die hardnekkigheid kan liggen aan biofilms die bacteriën in de neusholte vormen en hen bestendig maken tegen therapie. Vooral aanwezigheid van Staphylococcus aureus is een slecht teken.

Zilver is een van de meest toxische elementen voor micro-organismen en wordt al sinds eeuwen als desinfecterend middel gebruikt. Medisch gebruik ervan beperkt zich voor als naturopathisch middel dat buiten de arts om genomen wordt. Antibioticaresistentie heeft de interesse voor colloïdaal zilver weer doen opflakkeren. Zo toonde een onderzoeksteam bij schapen aan dat colloïdaal zilver in concentraties tussen 5 en 30 ppm effectief antibiofilms kan bestrijden.

Colloïdaal zilver heeft een slechte reputatie omdat overdosis aanleiding kan geven tot argyrie, blauwkleuring van de huid doordat zilver er neerslaat. De dosis hiervoor nodig nog steeds onbekend, maar waarschijnlijk gaat het om behoorlijk hoge hoeveelheden die gedurende jaren ingenomen moeten worden. Ook de studie bij schapen kwamen geen problemen naar boven, ondanks de schapen aan veel grotere hoeveelheden zilver blootgesteld werden. Argyrie en andere bijwerkingen blijven wel een bekommernis omdat het product nog zo weinig onderzocht is geweest.

De artsen beseffen dat een spray mogelijk niet toereikend is om het zilver tot diep in de neusbijholte brengen. Tegen sinusitis schrijven artsen eerder neusspoelingen ('irrigaties') voor, en dat houden grotere volumes in dan een spray.