In deze gerandomiseerde studie onderzochten Amerikaanse wetenschappers of het aanpassen van het tijdstip van eten aan het natuurlijke slaap-waakritme de gezondheid van hart en stofwisseling kan verbeteren. Zij rekruteerden 39 volwassenen met overgewicht of obesitas, in de leeftijd van 36 tot 75 jaar, met een gewoonlijk vastenvenster van 11 tot 13 uur per etmaal. Dus zonder expliciet vastenschema. De deelnemers dimden gedurende 7,5 weken elke avond het licht vanaf drie uur voor het slapengaan. Vervolgens randomiseerden de onderzoekers de groep naar een interventie waarin deelnemers hun laatste maaltijd ten minste drie uur voor het slapengaan innamen (verlengd vasten tot 16 uur per etmaal) of naar een controlegroep zonder verandering in het eetpatroon. De studie vergeleek in het algemeen twee condities: een verlengde nachtelijke vastengroep en een groep met hun gebruikelijke vastenpatroon. Beide groepen volgden het protocol van gedempt licht in de avond. De onderzoekers maten cardiovasculaire en metabolische markers zowel tijdens de nacht als overdag.

Resultaten tonen aan dat volwassenen die hun vastenperiode verlengden door minimaal drie uur voor slaaptijd te stoppen met eten een betere nachtelijke bloeddrukdaling en een gunstiger hartslagpatroon vertoonden in vergelijking met de controlegroep. Hun hartslag en bloeddruk stegen overdag als verwacht bij activiteit en daalden ’s nachts tijdens rust. Dat duidt op een ritme dat samenhangt met een gezondere cardiovasculaire functie. Daarnaast zagen de onderzoekers een verbeterde insulinerespons overdag. 

De auteurs concluderen dat afstemmen van de vastenperiode op het slaapschema, zonder caloriebeperking, de coördinatie tussen hartfunctie, metabolisme en slaap kan versterken bij middelbare en oudere volwassenen met cardiometabole risico’s.  Zo kan de cardiometabole gezondheid verbeteren. 

De studie kende enkele beperkingen. Het aantal deelnemers was klein en de interventie duurde relatief kort. Alle deelnemers dimden ’s avonds het licht, waardoor het effect van minder licht niet los te zien is van het aangepaste eetmoment. Daarnaast verschilden leeftijd en vastenvenster tussen deelnemers.