De patiënten leden aan leukoplakie, submuceuze fibrose of lichen planus. In een vroeg stadium is er slechts 2-3% dat die mondletsels kunnen leiden tot mondkanker, maar bij verslechtering loopt dat percentage op naar 15%. Onderzoekers zijn daarom op zoek naar een veilige manier om carcinogenese te blokkeren bij deze groep van patiënten.

De onderzoekers hadden aan telkens 20 patiënten een behandeling voorgeschreven met groene thee en/of curcumine, als gel (topische toediening) en als capsule (twee maal 400 mg groenethee-extract en 475 mg curcumine per dag). De patiënten dienden de behandeling drie maanden te volgen.

Klinische respons werd waargenomen in 65% van de patiënten die de combinatie hadden genomen, vergeleken met 55% curcumine en 35% groene thee. Het verschil tussen de combinatie en de afzonderlijke behandelingen was daarbij significant. Histologisch (weefsel)onderzoek kon de klinische respons niet bevestigen, maar uit eerdere studies blijkt dat histologisch onderzoek onbetrouwbaar is, omdat weefselafnames subjectief beoordeeld moeten worden.

Drie biomarkers voor celdeling werden gemonitord tijdens de studie: Ki67, p53 en cycline D1. Groene thee verlaagde cycline D1 significant, maar Ki67 en p53 niet. Curcumine verlaagde Ki67 en cycline D1 significant, maar p53 dan weer niet. De combinatie leidde tot een significante daling van de drie markers.

De combinatie groene thee en curcumine kan dus een nieuwe formule zijn in chemopreventie van mondkanker, waarvoor nog geen goede oplossingen bestaan. Eerdere kandidaten zoals retinoïden, bètacaroteen of cox-2-remmers hebben te maken met bijwerkingen of zelfs verhoogde mortaliteit. Het komt er nu op aan om deze behandeling langdurig op een grotere groep uit te testen en effect op kankerincidentie te meten.