De fewfoods-methode bestaat uit drie stappen: eerst wordt met een kortdurend fewfoods-dieet onderzocht of door het eten van een beperkt aantal ‘veilige’ voedingsmiddelen, zoals lamsvlees, kip, aardappelen, rijst, banaan, appel en koolsoorten, het gedrag van het kind verbetert. Zo ja, dan begint een zoekproces waarin door provocatie en eliminatie onderzocht wordt op welke voeding het kind reageert. Dat proces kan anderhalf jaar duren. Vervolgens dient het kind als therapie de voedingsmiddelen, die als trigger van ADHD gevonden zijn, te vermijden. Dit kunnen bij elk kind andere voedingsmiddelen zijn.

In de studie werden de effecten van drie dieetinterventies op ADHD onderzocht: visolie, kunstmatige kleurstoffen en het fewfoods-dieet. De conclusies zijn gebaseerd op zes meta-analyses van dubbelblind uitgevoerde studies. Betrokken kinderen moesten voldoen aan de criteria voor ADHD. De effecten van visolie (omega-3, omega-6 of een combi) en een kleurstofvrij dieet, interventies die regelmatig worden toegepast, bleken te klein om als standaardtherapie toe te passen in de praktijk. De effecten van het fewfoods-dieet op ADHD-symptomen bleken daarentegen groot, waardoor het fewfoods-dieet een waardevolle bijdrage kan leveren aan de behandeling van ADHD.

Groot nadeel van de fewfoods-methode is de inspanning die het vraagt van ouder en kind. Het vraagt lange tijd veel motivatie en discipline van beide. Verder onderzoek naar het mechanisme achter het fewfoods-dieet kan volgens de onderzoekers wellicht de methode vereenvoudigen en vragen beantwoorden zoals: wat is de rol van de darm en darmbacteriën (microbiota), wat gebeurt er in de hersenen, en zijn er wellicht biomarkers te vinden in bloed of urine?