In de studie werden ouderen uit Chicago en omgeving sinds 1997 gevolgd in het kader van het Memory and Aging Project. De onderzoekers brachten eetgewoonten en andere leefstijlfactoren in kaart met vragenlijsten. De hersenen van 286 ouderen werden na overlijden onderzocht op dementie en de ziekte van Alzheimer. Dit is de eerste studie waarin daadwerkelijk de hersenen van proefpersonen werden onderzocht op aanwezigheid van markers van dementie en ziekte van Alzheimer. De ouderen werden gemiddeld 89,9 jaar oud en 67% was vrouw.

Bij ouderen die minstens één maal per week vis eten, troffen de onderzoekers minder markers van dementie en de ziekte van Alzheimer aan dan bij de ouderen die minder dan één maal per week vis consumeren. Opvallend genoeg was deze associatie alleen aanwezig bij dragers van het APOE-ε4 gen dat juist leidt tot een groter risico op het ontwikkelen van Alzheimer en dementie. Bij andere studies is deze associatie echter niet consistent aangetoond. Daarom is het nog te vroeg om vast te stellen dat het eten van vis werkelijk een gunstig effect heeft voor mensen met deze genetische aanleg voor dementie.

Het eten van meer vis betekent ook een hogere belasting met zware metalen voor het lichaam. Dat kan schade toebrengen aan nieren, lever, hersenen en zenuwstelsel. Inderdaad bleek uit deze studie dat hoe meer vis de deelnemers aten, hoe hoger de concentraties kwik die in de hersenen werden gevonden. Echter, deze hogere concentraties lieten geen relatie zien met meer markers van dementie; een verhoogde inname van kwik had geen nadelige invloed op de hersenen.