Leucine geldt als een belangrijke stimulator van de spiereiwitsynthese. Onderzoekers veronderstelden dat extra leucine mogelijk ook spierverlies tijdens inactiviteit zou kunnen beperken. Aan deze studie van de Maastricht University deden 48 gezonde recreatief actieve volwassenen mee: 24 jonge deelnemers (gemiddeld 23 jaar) en 24 oudere deelnemers (gemiddeld 69 jaar). De deelnemers ondergingen gedurende drie dagen immobilisatie van één been met een gipsverband. De onderzoekers verdeelden hen over een leucinegroep of een controlegroep. De leucinegroep kreeg driemaal daags 5 gram leucine bij de hoofdmaaltijden; de controlegroep ontving een energetisch gelijkwaardige hoeveelheid koolhydraten. De onderzoekers maten de snelheid waarmee spieren nieuw eiwit aanmaakten met behulp van een geavanceerde meetmethode en spierbiopten. Daarnaast maten zij vóór en na de immobilisatie de dwarsdoorsnede van de quadriceps met CT-scans.

Na drie dagen immobilisatie lag de dagelijkse spiereiwitsynthese in het geïmmobiliseerde been lager dan in het niet-geïmmobiliseerde been. De onderzoekers vonden geen verschillen tussen de leucine- en controlegroep voor de spiereiwitsynthese of het spierverlies. Ouderen hadden tijdens immobilisatie een lagere spiereiwitsynthese dan jongeren, maar de mate van spierverlies verschilde niet tussen beide leeftijdsgroepen.

De auteurs concluderen dat suppletie met 15 gram leucine per dag de afname van spiereiwitsynthese tijdens kortdurende immobilisatie niet voorkomt en evenmin spiermassa behoudt. Hoewel leucine normaal gesproken de spieropbouw stimuleert, kon extra leucine het verlies van spieropbouw tijdens een periode van inactiviteit niet voorkomen. Wie spierverlies tijdens ziekte, bedrust of gipsimmobilisatie wil beperken, zal waarschijnlijk naar bredere strategieën moeten kijken.

Een minpunt van de studie is dat de immobilisatieperiode slechts drie dagen duurde, waardoor de resultaten mogelijk niet toepasbaar zijn op langdurige bedrust of revalidatie.