Het RIVM onderzocht in opdracht van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport welk deel van de Nederlandse suikerinname onder een toekomstige belasting kan vallen. De onderzoekers gebruikten gegevens van 3.570 deelnemers van 1 tot 79 jaar uit de Voedselconsumptiepeiling 2019–2021 en het Nederlands Voedingsstoffenbestand 2025.

Ze berekenden de gevolgen van twee varianten: een belasting op eetwaren met minimaal 6 gram suiker per 100 gram, met uitzondering van Schijf-van-Vijf-producten, en een belasting op producten met minimaal 20 gram suiker per 100 gram. Bij de eerste variant komt 42% van de totale suikerinname uit potentieel belastbare producten. Bij de tweede variant is dat 33%. Vooral koek en gebak, zoet broodbeleg, snoep en chocolade, ijs en bepaalde zuivelproducten dragen hieraan bij.

Opvallend is de rol van zoet broodbeleg bij kinderen. Bij 1- tot 3-jarigen levert deze productgroep 8% van de totale suikerinname, tegenover 3% uit snoep en chocolade. Bij 4- tot 11-jarigen loopt de bijdrage van zoet broodbeleg op tot 11%, tegenover 7% uit snoep en chocolade. Ook bij 12- tot 17-jarigen blijft zoet broodbeleg met 10% een belangrijke suikerbron, na koek en gebak (12%). Bij volwassenen levert koek en gebak de grootste bijdrage aan de suikerinname uit potentieel belastbare producten. Zoet broodbeleg blijft ook daar een belangrijke bron.

Het rapport laat zien dat suikerinname niet alleen samenhangt met bekende zoetigheden zoals snoep en koek, maar ook met dagelijkse eetgewoonten. Vooral de prominente plaats van zoet broodbeleg in het voedingspatroon van jonge kinderen biedt aanknopingspunten voor voedingsvoorlichting.

Het RIVM onderzocht niet of de belasting daadwerkelijk tot minder suikerconsumptie leidt. Bovendien dateren de consumptiegegevens uit 2019–2021 en kon het RIVM verpakte en onverpakte producten niet onderscheiden.