De gegevens werden gebruikt van 1.249 ouderen tussen 65 en 79 jaar. Van hen waren precieze gegevens over voedselinname bekend via food records gedurende zeven dagen. Daarbij zijn wetenschappers niet afhankelijk van geheugen en precisie van de deelnemers omdat deze van te voren zijn geïnstrueerd over de wijze waarop zij voedingsmiddelen moeten beschrijven en andere details als portiegrootte of wijze van bereiden. Naar het gebruik van supplementen werd geïnformeerd via vragenlijsten. De fysieke kracht werd vastgesteld met een handknijpkrachtmeter en met de Short Physical Performance Battery (SPPB), die behalve loopsnelheid en balans ook beenkracht meet middels een time chair rise test. Daarbij moet men zo snel mogelijk vijf maal opstaan van een stoel en vervolgens weer gaan zitten zonder de armen te gebruiken.

De inname van vitamine B6 was geassocieerd met een snellere tijd bij de beenkrachtmeting. Een positief verband was er ook met de handknijpkracht, maar alleen bij deelnemers die weinig fysiek actief waren. Wanneer zij tot het hoogste kwartiel van fysieke activiteit behoorden, hing een hogere B6-inname juist samen met een lagere handknijpkracht. De uiteenlopende uitkomsten bij hand- en beenkracht verwijzen mogelijk naar het subtiele verschil tussen spiersterkte en spierkracht, respectievelijk het vermogen om kracht te zetten en het vermogen om dat snel te doen.

Geconcludeerd werd ook dat de inname van B6 in combinatie met B12 en folaat de fysieke prestaties niet verbeterde, hoewel een hogere inname wel samenhing met een lagere concentratie homocysteïne. Maar anders dan in sommige voorgaande studies leidde dat laatste niet tot betere fysieke prestaties.