De onderzoekers van deze studie bekeken de effecten van chronische koffieconsumptie op neurale netwerken in de menselijke hersenen. De proefpersonen werden verdeeld in twee groepen: gewone koffiedrinkers (KD, een of meer koppen per dag) en niet-koffiedrinkers (NKD, minder dan 1 kop per dag). De onderzoekers vergeleken 31 KD's met 24 NKD's. De groepen verschilden niet in leeftijd (19 - 57 jaar) of in het aantal jaren genoten onderwijs. Er waren iets meer mannen dan vrouwen in de KD-groep.

Met functionele MRI konden de onderzoekers de hersenactiviteit in rust vastleggen. Ook werden de deelnemers getest op scores van stress, angst en depressie.

De onderzoekers stelden vast dat in rust de connectiviteit in de somatosensorische en limbische regio’s van de hersenen verminderd was bij gewone koffiedrinkers (KD's) in vergelijking met niet-koffiedrinkers (NKD's). Dat wijst op een positief verband tussen koffiedrinken en verbeterde motorische controle en alertheid. Bovendien was in de KD-groep de dynamische activiteit in verschillende cerebellaire en subcorticale gebieden van de hersenen toegenomen wat staat voor een verbeterd vermogen om te focussen. In de hersenen van de NKD's werden vergelijkbare structuur- en connectiviteitsveranderingen gezien nadat ze een kopje koffie hadden gedronken.

Belangrijk is dat al deze verschillen afhankelijk waren van de frequentie van cafeïneconsumptie.

Er waren geen significante verschillen tussen de groepen in depressieniveaus. Wel waren bij de KD-groep de stressniveaus hoger (vooral met betrekking tot moeilijk ontspannen en nerveuze opwinding), vergeleken met de NKD-groep. Ook was een verhoogde frequentie van cafeïneconsumptie geassocieerd met verhoogde angstscores bij mannen. Hoewel dit slechts een associatie is en geen oorzakelijk verband, laat het zien dat koffie niet voor iedereen een gunstig effect heeft.

De auteurs concluderen dat regelmatige consumptie van koffie de connectiviteit van specifieke neurale risico-netwerken in de hersenen vermindert, wat positieve gevolgen kan hebben voor aandacht en alertheid, met mogelijke implicaties voor leren en geheugen en ook motorische controle.