In een studie met kleine groep van patiënten met laag cardiovasculair risico bleek waterkers de bloeddruk te doen dalen. In die groep daalde ook geoxideerd LDL en steeg de antioxidantcapaciteit van het serum. De verschillen binnenin de groep waren significant, de verschillen met de controlegroep echter niet.
Aansluitend leidde waterkers tot een daling van het tienjaarshartrisico van 9% naar 5%. In de controlegroep bleef die score ongewijzigd. De studie had slechts 12 deelnemers in de waterkersgroep en 13 deelnemers in de controlegroep, toch waren de vier weken waterkersinterventie voldoende om deze effecten te sorteren.
De Thaïse onderzoekers noemen nitraat de belangrijkste factor. Waterkers is zoals vele andere bladgroenten een grote bron van nitraat, dat in het lichaam omgezet wordt naar het bloeddrukverlagende stikstofmonoxide. Waterkers oefent mogelijk ook invloed uit op het angiotensine-converterend enzym, dat een centrale positie inneemt in de zout-vochtbalans van het lichaam. Tot slot staat waterkers bekend als een unieke bron van fenylethyl-isothiocyanaat, dat de bescherming tegen oxidatieve stress optrekt.
Referenties
Kijkuokool P, Rerkasem K, Fakfum P et al. Efficacy of Watercress (Nasturtium officinale R.Br.) Consumption on Blood Pressure, Oxidative Stress Biomarkers, and Estimated Cardiovascular Risk in Thai Middle-Aged Adults: A Randomized Placebo-Controlled Pilot Study. Antioxidants (Basel). 2026; 15(6) doi:10.3390/antiox15060766
Nieuwsbriefartikel
Rubriek
Onderzoek
Auteur
Editienummer
