Armoede en verwaarlozing van gezondheid
Armoede en verwaarlozing van gezondheid

Armoede in onze samenleving is een stigma dat een mentale weerslag heeft op iemand. Een competitieve samenleving heeft de neiging om zich minachtend op te stellen ten opzichte van arme mensen. Ze hebben af te rekenen met stereotypen, zoals incompetentie en luiheid. Arme mensen gaan zich wel als een sociale last voelen en ze zijn inderdaad niet gemotiveerd.

Trefwoorden

Een logisch gevolg is dat ze zich van de samenleving gaan distantiëren. Bepaalde openbare diensten die voor hen bestemd zijn gaan hierdoor aan hen voorbij. Openbare diensten kunnen zelf stigmatiserend zijn wanneer ze stereotypen bevestigen.

Mentale prestaties van arme mensen hebben te lijden onder zulke stigma's. Vergelijk het met senioren en vergeetachtigheid. Omdat senioren denken dat ze zich moeten verdedigen tegen het stereotype van vergeetachtigheid, zal het hun meer 'mentale energie' kosten, waardoor hun geheugen automatisch slechter gaat presteren.

De eigenwaarde van arme mensen opkrikken kan dus een belangrijk therapeutisch oogmerk zijn. Want het minderwaardigheidsgevoel kan verholpen worden. Arme mensen geraken meer ontvankelijk voor gezondheidsinformatie wanneer hun gevoel voor eigenwaarde verhoogd wordt. Door hun talenten en mogelijkheden in de verf te zetten, zullen ze zich sneller engageren, zich beter voelen en sneller gebruikmaken van openbare diensten. Een onderzoek, uitgevoerd in een soepkeuken, bewees dat. De studie toonde bovendien aan dat dezelfde strategie geen effect had op beter bemiddelde mensen.

Referenties

Hall CC, Zhao J, Shafir E. Self-affirmation among the poor: cognitive and behavioral implications. Psychol Sci. 2013 Dec 19. [Epub ahead of print]