De mechanische kracht van kauwen zorgt voor fysiologische slijtage en beschadigingen in de mond. In een experiment met muizen zagen de onderzoekers hun theorie bevestigd, dat het creëren van fysiologische schade in monden van muizen, door met een steriele katoenen applicator in de mondholte te wrijven, voor een verhoogde productie van Th17 in de mond zorgde. Pasgeboren muizen die tot 24 weken oud zachte voeding kregen, produceerden daarentegen significant minder Th17-cellen in hun mond. Het onderzoeksteam verklaarde het lage niveau van Th17 aan het feit dat er bij de jonge dieren minder fysiologische schade door kauwen optrad.

Th17-immuuncellen worden geproduceerd in het spijsverteringsstelsel en de huid door aanwezigheid van goede bacteriën. Het immuunsysteem verdedigt onze lichaamsbarrières niet alleen in de mond, maar ook in darmen en huid door het afweren van schadelijke ziekteverwekkers. De bevindingen van deze studie tonen aan dat stimulatie van Th17 in de mond door kauwen veroorzaakt wordt en niet zoals bij de andere barrières door bacteriën. Kauwen helpt ons tegen ziekte te beschermen.

Maar meer Th17 in de mond blijkt niet altijd gunstig te zijn, omdat daardoor het risico op parodontitis (tandvleesontsteking) toeneemt. Wanneer pasgeboren muizen tot 24 weken in plaats van zachte voeding harde brokken kregen, vertoonden zij meer fysiologische kauwschade en meer paradontaal botverlies in hun mond. Verder onderzoek naar factoren die de orale immuniteit reguleren is belangrijk, omdat ontstekingen in de mond gerelateerd zijn aan de ontwikkeling van ziekten in de rest van het lichaam.