De effecten werden onderzocht van abscisinezuur op verstoorde nuchtere bloedglucose en verstoorde glucosetolerantie, twee mogelijke kenmerken van prediabetes. Bijna alle diabetespatiënten doorlopen dit voorstadium, dat gemiddeld tien jaar duurt. In deze jaren kunnen interventies als met abscisinezuur ingezet worden om de overgang naar diabetes te voorkomen.

De studie vond plaats in Napels, duurde drie maanden en was gerandomiseerd, dubbelblind en placebogecontroleerd. Er deden 65 personen aan mee, van wie er 33 abscisinezuur en 32 een placebo kregen. Aan begin en einde van het onderzoek werden de volgende waarden bepaald:

1. nuchtere plasmaglucose (FPG);
2. postprandiale plasmaglucose (PPG);
3. HbA_1c (indicator gemiddelde bloedglucoseniveau);
4. nuchtere plasma-insuline (FPI);
5. HOMA-IR (indicator insulineresistentie);
6. lipidenprofiel;
7. hs-CRP (hoogsensitieve CRP-variant).

Na drie maanden bleek bij patiënten die abscisinezuur kregen een significante vermindering op zes van de zeven uitkomstmaten, zowel ten opzichte van hun beginsituatie als in vergelijking met patiënten die een placebo kregen. Alleen de licht-positieve effecten op het lipidenprofiel bereikten geen significantie. In de abscisinezuur-groep was 26,7% van de deelnemers teruggekeerd naar een normale glycemische status, tegenover niemand in de placebogroep. De aanvankelijk vergelijkbare nuchtere bloedglucose- en glucosetolerantie-waarden waren na afloop eveneens veranderd ten gunste van de behandelgroep. Deze kenmerkten 20,0% respectievelijk 53,3% van hen, tegenover 33,3% en 63,3% in de placebogroep.

De auteurs spreken de hoop uit op omvangrijker onderzoek. Dan kan tevens blijken of de resultaten over een langere periode voortduren en blijvend zijn wanneer de behandeling met abscisinezuur wordt onderbroken.